Het grootste probleem van deze tijd is de kloof tussen beleid en uitvoering. Prachtige plannen worden gemaakt die vervolgens veelal in de prullenbak belanden, slecht of veel te laat worden uitgevoerd. Het is een gegeven dat mega-projecten altijd mega de planning overschrijden en mega meer geld kosten. Het is verbijsterend hoe de corporate én beleidsmakers taal verschilt van die van uitvoerenden. Waar de laatsten al direct kunnen aangeven waar obstakels en hulpbronnen te vinden zijn, gaan de eerste vrolijk door met het credo ‘dit gaan we gewoon doen’.

Laatst was ik bij een beslisser op een toch niet gering niveau. Hoewel zijn secondanten, de hele business unit en de directie toch wist dat de beslisser in de afgelopen jaren geen wonderen had verricht, bleef deze hardnekkig volhouden ‘dit gaan we gewoon doen!’. Er werd gevraagd: ‘Is de ambitie wel realistisch?’, ‘Halen we de planning met deze complexiteit dan wel?’. Hij antwoordde steevast: ‘Dat gaan we gewoon doen!’ De komende ontslagronde, frustraties en eerste mega-overschrijding kunnen we nu al zien aankomen.